میدونی واسه چی به بعضی آدم های آب زیر کاه میگن "مارمولک"  ؟؟

من خودم این موضوعو شخصا کشف کردم.....تو ایام امتحانا من توی حیاط می نشستم درس میخوندم....از قضا وقتی که به شب نزدیک میشدم و فشار درس بهم وارد میشد..............همش این ور و اون ورو نگاه میکردم...تا اینکه توجهم به یه مارمولکی جلب شد که توی یکی از دمپایی هایی که گوشه ی حیاط خیلی وقت بود افتاده بود ،وای ساده بود ..هی این ورو اون ورو نگاه میکرد.......بعد دیدم یه دفعه پرید وسط حیاط یه مورچه بالدارو با زبون گرفت....دووید رفت توی دمپایی..........دوباره دووید اومد یکی دیگه گرفت....رفت توی دمپایی................چند روز گذشت ..........هر روز کارش همین بود...سر ساعت ۷:۲۰ دقیقه ی شب در می اومد............بعد من به این فکر افتادم که خودم بهش مورچه بالدار بدم.........آخه این مورچه بالدارا خیلی بی خاصیتن.......برای همین میگرفتمشون مینداختم جلوی مارمولی..........اونم می پرید میگرفت میرفت توی دمپایی یواشکی میخورد......خلاصه من با مارمولی دوست شدم......بعد یه کم بیشتر که دقت کردم فهمیدم که مارمولی زن و بچه هم داره..........اسم زنش هم (مارمولو )بود.............نگو ۲ تا بچه هم داشتن.......... (موزمولی)  و ( موزمولو )......... خلاصه من برای اینکه مارمولی رو بشناسم تصمیم گرفتم که یه کار ویژه بکنم.......همین طور که مارمولی مشغول نگاه کردن به این ور و اون ور بود.......من ماژیک شبرنگ آبی روی پشتش کشیدم..................خلاصه روزی ۶ ،۷ تا مورچه بالدار بهشون دادم که به من عادت کنن..........بعد . یه ۲ روزی نتونستم برم تو حیاط.........روز سوم دیدم روز از نو ....روزی از نو.........مارمولی منو دوباره نمیشناخت!!!   بعد دیدم مارمولی داره واسه مارمولو دم تکون میده..........انگار داشتم با هم حرف میزدن........بهد مارمولو رفت و دیگه بر نگشت...........یه روز اومدم پیش مارمولی که با ۲ تا بچه هاش تنها شده بود........یه دفعه دیدم یه یه گربه ی گنده از دم دمپایی رفت.......داشت لبو لوچشو تمیز میکرد............هر چی مارمولی رو صدا کردم ........دیگه نیومد...........آره....سرنوشتش همین بود..........چه کوتاه بود............الان من سرپرستی  موزمولی و موزمولو  رو به عهده گرفتم......روحش شاد........

راستس یادم رفت بگم ........ما یه مارمولک گنده ی پیر هم تو خونمون داریم که اسمشو گذاشتم (مادر مولو)........

سلام....سلام...سلام

دوستای گل....مهربانان منبالاخره تموم شد....همه چی....امتحانا....درسا.....ولی خدا وکیلی مردم و زنده شدم....من تو این امتحانا جهنم به معنای واقعی رو چشیدم....هر چی بود تموم شد.....اون دانشگاه خراب شده

دارم فکر میکنم چه کسایی رو تحمل کرد م ها:

اون از حراست دانشگاه که از اول صبح جمع میشدن تو اون اتاقه دم در دانشگاه و همه رو از پایین تا بالا چپ چپ نگاه میکردن:برای همین دخترا با سرعت نور از جلوشون رد میشدن....مثل پل صراط تو آخر زمون بود اگه گیر می افتادی بد بخت میشدی......اما من این اخیر یه راه حل توپ گیر آورده بودم...این حراستی ها ساعت ۷ صیح تا ۴ بعد از ظهر ساعت کارشون بود..برا همین منم کلاسامو کله ی صبح میگرفتم ،ساعت ۵/۶ صبح اونجا بودم تا ۴ بعد از ظهر.... هیچ کدومشونو نمیدیدم

اون از آسانسور های دانشگاه که فقط وقتی مدیر دانشگاه می اومد راه می افتاد...برای همین من همیشه وای میستادم تا  مدیر دانشگاه بیاد با هم بریم بالا

اون از مستخدمامون که یکیشون خیلی واقعا پسر خوبی بود ولی لال بود وفقط داد میزد(اد .....  اد)(با فتحه بخونین!)من اولا فکر میکردم دیوونس ...از تیمارستان فرار کرده...بعدا فهمیدم لاله..تازه چقدر هم منو دوست داشت........همش به من میگفت اد......

اون از کارکنان اداری دانشگاهمون که یه بار یکیشون همچین سرم جیغ زد که نفسم تو گلوم گیر کرد......

اون از استادامون که( ۲ زار) سواد نداشتن،واقعا موندم چطوری دکتر شدن! هی بهشون نگین دکتر.....من خودم بالای ورق های  امتحانم  فقط اسم بزرگشونو مینویسم(دروغ گفتم.... مینویسم جناب آقای دکتر ....استاد محترم و گرامی)

اون از آب خوری هامون که پیچشو باز کردن که بچه ها ندزدن!

اون از دستشویی هاشون که من خودم یه بار اون تو گیر کردم....آب قطع بود...بچه هارو صدا کردم.....به دادم برسن.........

اون از انجمن علمی شون که همه ی بچه هاش مشکل روحی روانی داشتن......(به جر ۱ نفرشون:خودم)

اون از انتخاب واحداشون که هر سال چند تا کشته میداد....

اون هم از (سلام خوبی؟؟منم خوبم!!)

در کل...راحت شدم...از دوستای مهربونی که منو تو این مدت خیلی یاری کردن هم تشکر میکنم (:متویلگ/بنگی/ویدای عزیزم)